چگونه فناوری های دیجیتال صنعت سلامت را تغییر می دهد؟

چگونه فناوری های دیجیتال صنعت سلامت را تغییر می دهد؟

مقدمه

اگر قرار باشد داستان امروز دنیایی که در آن زندگی می‌کنیم را بنویسیم، کلمات و جملاتی که به‌کار خواهیم برد همگی از صفر ‌و ‌یک‌های پشت سر هم تشکیل می‌شوند. حتی ممکن است آن‌قدر قسمت‌هایی از این داستان برایمان جذاب باشد، به‌طوری که بودن یک لحظه خارج از آن شرایط را هم نتوانیم تصور کنیم. فناوری‌های گوناگون امکانات بی‌حد‌و‌حصری را برای ارتقا سطح زندگی در اختیار ما می‌گذارند که جنبه‌های مختلف زندگی ما را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

با وجود اینکه حوزه سلامت همواره یکی از محافظه‌کار‌ترین صنایع از نظر اصلاحات فنی بوده و در آن احتیاط زیادی برای به حداقل رساندن خطر سلامتی و زندگی انسان لحاظ می‌شود،  امروز تمام طرف ها اعم از پزشکان و دیگر ارائه‌دهندگان خدمات بهداشتی درمانی و بیماران، نوآوری‌های فنی در حوزه سلامت را به فال نیک می‌گیرند.

همچنین از کسب و کارهای نوپا گرفته تا غول‌های تکنولوژی حتی سازمان‌های دولتی همگی مصمم هستند که ظرفیت بالای فناوری دیجیتال را برای ارتقا و حفاظت از سلامت تمام انسان‌ها به‌کار گیرند.

اولین قدم برای درک چگونگی انتقال امن‌تر و ارائه خدمات با‌کیفیت‌تر مراقبت های بهداشتی توسط سلامت دیجیتال، آشنایی با تعریف مناسب و جامع این بخش از تکنولوژی است. 

تعریف

سلامت دیجیتال شامل به‌کارگیری خدمات و راه‌حل‌های سخت افزاری و نرم افزاری مبتنی بر دانش IT  برای کمک به حل مشکلات مربوط به سلامتی و چالش‌هایی است که مردم در طول زمان با آن رو‌به‌رو هستند.

به طور کلی هدف سلامت دیجیتال توسعه سیستم‌های به‌هم‌پیوسته برای ارتقای استفاده از تکنولوژی‌های محاسباتی، دستگاه‌های هوشمند، تکنیک‌های آنالیز محاسباتی همچنین رسانه‌های ارتباطی برای یاری رساندن به متخصصان مراقبت‌های بهداشتی و کارمندان آن‌ها به‌منظور مدیریت بیماری، ریسک‌های سلامتی و ارتقا سلامتی و رفاه مردم است.

حوزه‌ها

همگرایی فناوری‌های دیجیتال و بخش سلامت حوزه‌های مختلفی را شامل می‌شود:

  • تکنولوژی های ارزیابی و نظارتی مانیتورینگ به منظور پیشگیری تشخیص و درمان بیماری ها
  • تکنولوژی‌های کمکی و ربات‌های توانبخشی برای کمک به افراد ناتوان یا کم‌توان شامل حسگر‌های نظارتی مستقل و دستگاه‌های پوشیدنی
  • یاری رساندن به پزشکان در تصمیمات کلینیکی در مورد مراقبت، شامل تشخیص، تجزیه‌و‌تحلیل و تفسیر داده‌های مربوط به بیمار
  • مدل‌سازی نتایج مرتبط با سلامتی از طریق شبیه‌سازی‌های محاسباتی، مدل‌سازی و رویکردهای بر پایه یادگیری ماشین
  • . سلامت الکترونیک(E-health) که اطلاعات و خدمات سلامتی را به‌منظور انتقال، ذخیره و بازیابی برای اهداف کلینیکی، آموزشی و اجرایی/ اداری ارائه می‌کند.
  • سلامت همراه (mhealth) که می‌توان آن را عمل پزشکی و سلامتی عمومی دانست که توسط دستگاه‌های موبایل انجام می‌شود.
  • کاربردهای مهندسی سیستم‌های سلامت در سیستم‌های مراقبت‌های بهداشتی شامل کشف علم، تصمیم‌گیری، بهینه‌،سازی مهندسی فاکتورهای انسانی، مهندسی کیفیت و فناوری اطلاعات و ارتباطات
  • اصول تعاملات انسانی-کامپیوتری و محیطی بر اساس تمرکز کاربرمحور، تجربهمحور و یا طراحی‌های فعالیت محور
  • استفاده از واقعیت مجازی، بازی‌های کامپیوتری برای توانبخشی و بازی‌های جدی برای ایجاد یک تجربه تعاملی و اجتماعی برای دانشجویان در رشته‌های مرتبط با سلامت و آموزش بیماران.
  • سیستم‌های شنیداری و گفتاری برای پردازش زبان‌های طبیعی، تکنیک‌های تشخیص گفتار و دستگاه‌های پزشکی با هدف کمک به گفتار یا شنیدار
  • تله‌هلث، تله‌مدیسن(پزشکی از راه دور)، مراقبت از راه دور (تله‌کر)،تله‌کوچینگ و توانبخشی از راه دور، راه‌حل‌هایی هستند که انواع مراقبتها را برای بیمار از راه دور فراهم می‌کند.

 

فرصت‌ها و چالش‌ها

اکوسیستم سلامت شاهد تغییری بزرگ در نحوه ارائه و مصرف خدمات است. الزام وجود یک مدل غیر‌متمرکز، مقرون‌به‌صرفه، با‌کیفیت و جامع در ارائه مراقبت‌های بهداشتی درمانی این تغییر جهت را موجب شده است.

حال اینکه تغییر یاد شده بر بستر فناوری در حال رخ دادن است. سلامت دیجیتال استمرار مراقبت‌ها را بهبود می‌بخشد و راه‌حل‌هایی را ارائه می‌دهد تا به افراد از بدو تولد تا پایان زندگی و سلامتی مطلق تا بیماری یاری رساند.

با افزایش درآمدها، تغییرات سبک زندگی و تغییر رفتار مصرف کننده در مقابل سلامتی، صنعت سلامت در حال گذر از صنعتی ارائه دهنده محور به سوی صنعتی مصرف کننده (بیمار) محور است.  به‌علاوه اینکه با افزایش هزینه‌های مراقبت‌های بهداشتی و کمبود زیرساخت تلاش می‌شود تا مراقبت‌های بهداشتی به مدلی مبتنی بر مصرف تغییر کند.  مراقبت‌های بهداشتی به‌سوی یک ترکیب مقدماتی “مدل پیش بینی و پیشگیری” در حال حرکت است که به ریشه آسیب‌ها در حوزه سلامت پاسخ می دهد و همچنین از مشکلات آتی با شیوه زندگی، تغییرات رفتاری یا اقدامات پیشگیرانه جلوگیری می‌کند.  این تغییرات ناشی از نیاز اساسی به توانمند‌سازی، راحتی و تجربه بیشتر برای بیمار است که تکنولوژی و کارآفرینی بر آن جامه عمل می‌پوشاند.

در بازارهای نوظهور مدل سلامت دیجیتال جدید نقش مهمی را در غلبه بر چالش‌های زیادی که مانع ارائه مراقبت‌های بهداشتی می‌شود بازی می‌کند، که شامل بهبود دسترسی به مراقبت های بهداشتی، هزینه مقرون‌به‌صرفه، کیفیت و ایمنی می‌شود. کشور‌های متعدد در‌حال‌توسعه هم در تلاش برای ارائه خدمات بهداشتی به‌ویژه در مناطق روستایی با کمبود شدید منابع و زیرساخت روبه‌رو هستند.  به عنوان مثال ۶۲ درصد جمعیت کل آفریقا در مناطق روستایی ساکن هستند و دسترسی کمی به تسهیلات پزشکی دارند. وجود یک بحران قدرت مداوم در آفریقای جنوبی کار را برای بیمارستان‌ها به‌منظور حفظ خدمات مداوم به‌ویژه در واحدهای مراقبت‌های ویژه سخت می‌کند. هند با میانگین ۷/۰ تخت بیمارستان به‌ازای هر هزار نفر از جمعیت، یک سیستم بهداشت‌و‌درمان عمومی کوچک با بودجه کم برای کلینیک‌ها و بیمارستان‌ها و برنامه‌های مرتبط با سلامت که دردی را دوا نمی‌کند دارد. منابع محدود مراقبت‌های بهداشتی در هند با شیب تندی (۶۰ -۷۰ درصد زیرساخت و منابع انسانی) به‌سمت مناطق شهری سرازیر است. درحالی که ۷۰ درصد جمعیت این کشور در مناطق روستایی سکونت دارند.

حضور پزشکان متخصص هنوز در چنین زیرساخت‌هایی ضروری است. پزشکانی که می‌دانند چطور تشخیص‌ها و دیگر قابلیت‌های پزشکی را ارائه دهند همچنین از زیرساخت‌های موجود نهایت بهره را ببرند. دیجیتالی کردن خدمات مرتبط به سلامتی اگر در مدل متفاوتی پیاده شود می‌تواند به بهبود کیفیت و دسترسی به مراقبت‌ها درحین کاهش هزینه کمک کند. اکثر کشورهای توسعه یافته از راه‌حل‌های مبتنی بر کاغذ دور شده‌اند و در حال ‌حاضر انطباق با مدل‌های دیجیتال مراقبت‌های بهداشتی هستند.بااین‌حال علاوه‌بر ادامه یافتن همگرایی مراقبت‌های بهداشتی و تکنولوژی، چهارچوب‌های مقررات در این حوزه هنوز درحال تکمیل است و به همین خاطر شرکت‌ها درگیر مسائل  قانونی حتی موردی که توسط قانون‌گذاران ناآشنا وضع شده‌اند شامل حریم خصوصی و اطلاعات بیماران، حفاظت مصرف‌کننده، ایمنی بیمار و تقلب، هستند.

دیدگاه‌تان را بنویسید: